Niebezpieczne skutki stresu - nerwica i zawał serca

poniedziałek 06:12 - 02.11.2015
Niebezpieczne skutki stresu - nerwica i zawał serca

Nerwica jest rodzajem zaburzeń psychicznych, które wywołują często również objawy somatyczne (fizyczne). Zaburzeniom nerwicowym mogą towarzyszyć takie objawy jak bóle głowy, duszności, kołatanie serca, nudności, wymioty, drętwienie kończyn i innych części ciała, biegunki, zaparcia, osłabienie, zaburzenia czynności seksualnych (u mężczyzn są to najczęściej problemy z potencją, a u kobiet brak satysfakcji seksualnej).

U osób cierpiących na nerwicę charakterystyczne jest to, że objawy nawracają bardzo często i nie ustępują pomimo zastosowanego leczenia, które przynosi ulgę w standardowych przypadkach. Bardzo często mamy również do czynienia z tzw. błędnym kołem objawów nerwicowych, kiedy to jedne objawy oddziałują w sposób pobudzający na inne, np. lęk powoduje zaburzenia snu, te z kolei nasilają dolegliwości bólowe i inne objawy wegetatywne wywołujące lęk o własne zdrowie.

Przyczyny nerwicy

W powstaniu nerwicy bierze udział kilka czynników, a są to:

  • ogólny stan psychofizyczny, na który może mieć wpływ długotrwały silny stres i urazy psychiczne często wynikające z trudnych sytuacji życiowych,
  • tzw. konflikty wewnętrzne, często podświadome, z których osoba chora nie zdaje sobie sprawy. Najczęściej mają one związek z wysokimi wymaganiami społecznymi, brakiem spełnienia.

Główne czynniki ryzyka zachorowania na nerwicę, a jednocześnie przyczyny nerwicy to:

  • predyspozycje genetyczne,
  • płeć,
  • uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego,
  • problemy w domu rodzinnym takie jak przemoc, dyskryminacja dzieci, kłótnie rodziców, problemy alkoholowe, rozbita rodzina itp.,
  • uwarunkowania społeczno-kulturowe,
  • silny stres i traumy,
  • osobowość neurotyczna oraz wrodzona lękliwość,
  • konflikty motywacyjne,
  • utrata najbliższej osoby,
  • myśli i próby samobójcze,
  • utrata statusu społecznego.

Rozpoznanie zaburzeń nerwicowych

Najczęściej na początku choroby osoba dotknięta nerwicą nie wie, co jej dolega. Choroba manifestuje się w postaci ataków, które mogą przybrać np. formę duszności, kołatania serca, uderzeń gorąca czy nagłego ogarniającego lęku. Objawy występujące w nerwicy nie mają jednak podłoża organicznego, mogą mieć też inny przebieg i nasilenie u różnych osób.

Do najczęściej występujących zaburzeń nerwicowych zaliczamy:

  • fobie,
  • nerwice natręctw
  • zaburzenia somatyczne
  • nerwice depresyjne
  • nerwice związane z ciężkim stresem

Główne objawy somatyczne to:

  • porażenie i drżenie różnych części ciała
  • zaburzenia czucia pewnych obszarów skóry, zaburzenia widzenia, nadmierna wrażliwość na bodźce, trudności z oddychaniem, uczucie ciężkości w klatce piersiowej,
  • ból: głowy, żołądka, serca, kręgosłupa,
  • zawroty głowy, kołatanie serca, nagłe uderzenie gorąca
  • zespoły objawów identyczne jak u innych chorób czy stanów fizjologicznych, takich jak ciąża urojona, napady padaczkowe, zaburzenia mowy
  • problemy związane z funkcjonowaniem narządów wewnętrznych
  • zaburzenia seksualne

Zaburzenia poznawcze:

  • natrętne myśli
  • natręctwa ruchowe
  • kłopoty z pamięcią i koncentracją
  • derealizacja - uczucie nierealności, “oddalenia” otoczenia

Zaburzenia emocjonalne:

  • fobie – patologiczny lęk przed niektórymi rzeczami (np. ostrymi narzędziami), zwierzętami (np. pająkami), zdarzeniami np. agorafobia (lęk przez przed otwartą przestrzenią) czy klaustrofobia (lęk przed zamkniętą przestrzenią), lęk przed tłumem, wyjazdami itp.
  • niepokój niemający sprecyzowanej przyczyny, ciągły, nieustający lęk wolnopłynący
  • napady lękowe
  • utrata chęci do życia, apatia, brak okazywania uczyć i emocji, przygnębienie
  • anhedonia objawiająca się brakiem odczuwania przyjemności z jakichkolwiek czynności
  • stan poirytowania, napięcia, stresu
  • bezsenność oraz inne zaburzenia snu

Objawy zaburzeń nerwicowych mogą dotykać nawet 20-25 proc. ludzi na świecie. Szacuje się, że Polsce na nerwicę cierpi aż 8 mln osób. U większości osób objawy są słabe i nie wymagają konsultacji lekarskiej i leczenia. Szerokie spektrum objawów oraz indywidualny przebieg choroby sprawiają, że diagnostyka nerwicy jest długim i trudnym procesem. Ciężko jest też jednoznacznie określić typ występującej w danym przypadku nerwicy, gdyż najczęściej są to tzw. typy mieszane, łączące w sobie objawy z kilku rodzajów nerwicy, np. fobii oraz nerwicy depresyjnej.

Rozpoznanie

Podstawą rozpoznania nerwicy jest tzw. diagnostyka różnicowa, polegająca na rozpoznaniu przez lekarza objawów charakterystycznych dla zaburzeń nerwicowych. Oprócz tego niezwykle ważny jest wywiad środowiskowy oraz szczegółowa obserwacja zachowania pacjenta np. jego mimiki, tonu głosu czy kontaktu wzrokowego. Dopiero tak przeprowadzona diagnostyka uwzględniająca dolegliwości oraz sposób funkcjonowania może doprowadzić do rozpoznania.

Pełen schemat diagnostyczny, wykorzystywany podczas rozpoznawania nerwicy, powinien obejmować następujące etapy:

  • wywiad lekarski - tutaj lekarz zadaje pacjentowi pytania o przyczynę wizyty, objawy chorobowe, początek, okoliczności i tempo rozwoju choroby, przyjmowane leki, warunki bytowe, relacje rodzinne, używki, itp.
  • ocena stanu psychicznego pacjenta polegająca na rozmowie i obserwacji reakcji oraz emocji chorego
  • badania somatyczne - rutynowe badania lekarskie, badanie neurologiczne, morfologia, badanie moczu mające na celu wykluczenie bądź potwierdzenie przyczyny psychologicznej bądź organicznej objawów
  • badania psychologiczne

W rozpoznaniu nerwicy charakterystycznym aspektem jest fakt, że pojawiające się dolegliwości i lęki mają widoczny związek z przeżytym silnym stresem bądź traumą. Objawy somatyczne zaburzeń nerwicowych mogą inicjować wiele chorób, np. serca, układu pokarmowego, zaburzenia hormonalne, dlatego tak ważne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu i diagnostyki wykluczającej inne choroby.

Badanie genetyczne w kierunku zawału serca

Jeżeli chcesz dowiedzieć się o własnym ryzyku wystąpienia zawału serca, rozważ wykonanie badania genetycznego - mutacje w genie LRP8 wiążą się z większym ryzykiem zachorowania.

Badanie wskaże poziom ryzyka związanego z zachorowaniem na:

zawał serca

Dowiedz się więcej

Skutki

Szczegółowe badania dotyczące wtórnych skutków nerwicy prowadził australijski psycholog i psychiatra Alfred Adler, który był twórcą tzw. psychologii indywidualnej. Nerwica według niego może mieć znaczący wpływ na zaniżone poczucie własnej wartości, które człowiek pragnie zastąpić silnym dążeniem do uzyskania wyższości nad innymi, objawiające się np. nadmiernym angażowaniem się w pracę. Głównym skutkiem nerwicy jest również uogólniona utrata radości z życia, a co za tym idzie takie problemy jak wypadanie z ról społecznych i rodzinnych, izolacja od społeczeństwa, a nawet samobójstwa lub próby samobójcze. Oprócz tego, osobom cierpiącym na nerwicę często towarzyszy ciągła obawa o własne życie, mają one problem z zaakceptowaniem diagnozy, nadużywają pomocy lekarskiej i prowadzą nadmierną diagnostykę medyczną, zazwyczaj uzależniają się również od leków i środków psychotropowych.

Leczenie

Osoba ze zdiagnozowaną nerwicą pomocy powinna szukać u takich specjalistów jak psychoterapeuci, psychiatrzy oraz neurolodzy, gdyż lekarz pierwszego kontaktu nie zawsze jest w stanie pomóc w złagodzeniu towarzyszących temu schorzeniu objawów. Stosowane są dwie grupy leków:

  • neuroleptyki - hamują stany podniecenia i pobudzenia
  • tymoleptyki - podnoszą nastrój i działają aktywizująco

Oprócz odpowiednio dobranych środków farmakologicznych, ważnym elementem leczenia nerwicy jest psychoterapia. Chory z zaburzeniami nerwicowymi trafia jednak do odpowiedniego specjalisty najczęściej po kilku latach trwania choroby, gdyż obawia się zdiagnozowania choroby na tle psychicznym. Często chodzi przysłowiowo “od lekarza do lekarza” szukając innych przyczyn objawów wśród różnych chorób somatycznych. To odwlekanie diagnozy wpływa niestety na skuteczność i powodzenie terapii. Osoby dotknięte zaburzeniami nerwicowymi, jak również ich najbliżsi powinni pamiętać, że diagnoza nerwicy nie jest wyrokiem. Szybkie rozpoczęcie psychoterapii oraz włączenie indywidualnie dobranego zestawu leków daje szanse na umiejętność pokonania lęków i fobii oraz powrót do szczęśliwego życia.

Stres a zawał serca

Zawał mięśnia sercowego (potocznie zwany zawałem bądź atakiem serca) to martwica spowodowana stanem niedokrwienia, do którego dochodzi poprzez zwężenie bądź całkowite zamknięcie naczyń wieńcowych doprowadzających krew do mięśnia sercowego. Najczęstszą przyczyną są zmiany miażdżycowe, ale groźny skurcz naczyń wieńcowych może również nastąpić podczas nagłego zdenerwowania. Silny stres nasila agregację płytek, to z kolei może indukować powstawanie skrzepów, których konsekwencją jest zablokowanie naczyń krwionośnych i zatrzymanie przepływu krwi. W zależności od lokalizacji skrzepu, może on wywołać tak poważne stany jak udar mózgu oraz wspomniany wcześniej zawał serca.

Zawał serca a dziedziczność

Jednym z czynników zwiększających ryzyko zawału mięśnia sercowego jest rodzinne występowanie tej przypadłości. W sytuacji, kiedy atak serca zdążył się w najbliższej rodzinie, niezbędne jest wykonanie badań profilaktycznych dla pozostałych członków rodziny, takich jak określenie poziomu cholesterolu i glukozy we krwi, pomiar ciśnienia tętniczego oraz EKG. Skłonność do zawału serca jest dziedziczna, a rozwój nauki i technologii umożliwia określenie mutacji genetycznych predysponujących do tej choroby.

Badanie genetyczne wykonuje się raz w życiu, a wyniki nie są uzależnione od wieku ani stanu zdrowia pacjenta, dzięki czemu możliwa jest szybko wprowadzona i skuteczna profilaktyka obejmująca m.in zdrowy styl życia, oraz okresowe badania profilaktyczne.

Obecnie zidentyfikowanych jest wiele wariantów genetycznych, które biorą udział w powstaniu chorób tętnic wieńcowych i zawału mięśnia sercowego. Wśród nich największą wartość diagnostyczną ma mutacja w genie LRP8 powodująca powstawanie w organizmie chorej osoby nieprawidłowego białka. Białko to umiejscowione jest na powierzchni komórek i pełni rolę receptora dla białka transportującego cząsteczki cholesterolu. Gen LPR8 może występować w kilku wersjach, z czego największe znaczenie dla rozwoju choroby serca ma wariant R952Q powiązany ze zwiększonym poziomem trójglicerydów w osoczu krwi, co jest jedną z przyczyn wystąpienia ataku serca. Naukowcy podkreślają fakt, iż występowanie wariantu R952Q w genie LRP8 w połączeniu ze środowiskowymi czynnikami ryzyka, takimi jak nadwaga, nieprawidłowa dieta czy palenie tytoniu znacznie zwiększa ryzyko wystąpienia zawału mięśnia sercowego.

Od niedawna dostępne są testy genetyczne, dzięki którym możliwe jest wykrycie mutacji w genie LRP8. Odpowiednio wcześnie przeprowadzone badanie może pomóc uniknąć choroby, gdyż możliwa jest skuteczna profilaktyka zawału serca. Badanie jest polecane zwłaszcza osobom będącym w grupie wysokiego ryzyka czyli osobom prowadzącym stresujący tryb życia, osobom z nadwagą, palącym papierosy i przebywającym w zadymionych pomieszczeniach, osobom z rodzin, w których wcześniej wystąpił zawał serca. Wczesna diagnoza pozwala na zmianę stylu życia, obejmującą głównie zastosowanie odpowiedniej diety, regularne dbanie o relaks i zmniejszenie poziomu stresu, aktywność fizyczną. Test genetyczny to badania wykonywane z próbki DNA pacjenta, pobranego z krwi bądź śliny. Jest prostym i nieinwazyjnym narzędziem do oceny mutacji w określonych genach, które predysponują do rozwoju danej choroby. Na rynku dostępne są zestawy, które umożliwiają pobranie próbki w domu, jej zabezpieczenie i wysłanie do laboratorium, w którym zostanie przeprowadzona odpowiednia analiza.

Statystyki:
0 komentarzy
22143 wyświetleń

Najnowsze komentarze

Brak komentarzy - skomentuj pierwszy!

Zawał serca

Genetyczne obciążenia zawału to ryzyko, które możesz zmniejszyć do zera!

Zawał serca

• Dla osób narażonych na stres, które nie chcą zwalniać tempa życia, ale jednocześnie chcią być świadome ograniczeń narzucanych im przez geny

• Dzięki potwierdzeniu występowania skłonności genetycznych można wprowadzić odpowiednie działania profilaktyczne

Test wskaże poziom ryzyka związanego z zachorowaniem na:

zawału serca

Cena badania:

337 zł