Chlamydioza - przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie i profilaktyka

wtorek 00:00 - 01.03.2016
Chlamydioza - przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie i profilaktyka
Chlamydioza to choroba weneryczna wywoływana przez zakażenie bakterią Chlamydia trachomatis, występuje zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn w każdym wieku. W większości przypadków infekcja ta nie wywołuje żadnych objawów, dlatego prawidłowa jej diagnostyka jest znacznie utrudniona. Jeżeli choroba pozostaje niewykryta, prowadzi do bardzo poważnych konsekwencji - takich jak stan zapalny narządów płciowych i niepłodność.

Jakie są przyczyny chlamydiozy?

Każdego dnia chorobą weneryczną zaraża się ponad milion osób na całym świecie - najczęściej występującą w krajach rozwiniętych chorobą przenoszoną drogą płciową jest chlamydioza (szacuje się, że 10% mieszkańców krajów rozwiniętych to nosiciele Chlamydia trachomatis). U obu płci chorobę najczęściej wykrywa się pomiędzy piętnastym a dwudziestym piątym rokiem życia - największe ryzyko zachorowania dotyczy młodych, aktywnych seksualnie osób, które często zmieniają partnerów seksualnych i nie stosują zabezpieczenia w postaci prezerwatyw. Innym, oprócz kontaktów seksualnych (zarówno dopochwowych, oralnych jak i analnych), źródłem zakażenia chlamydią może być kąpiel w publicznych basenach lub innych kąpieliskach czy używanie tych samych ręczników i przyborów higienicznych co osoba chora.

Większym ryzykiem rozwoju chlamydiozy obciążone są również osoby chore na jakieś inne schorzenie przenoszone poprzez kontakty seksualne. Bakteria może również zostać przekazana dziecku przez zakażoną matkę podczas porodu i doprowadzić do wystąpienia u niego poważnych powikłań (zapalenie płuc, zapalenie gałki ocznej, zapalenie spojówek). Ryzyko transmisji patogenu z matki na dziecko podczas porodu jest wysokie i wynosi 80%.

Objawy występujące w przebiegu zakażenia bakterią Chlamydia trachomatis

U około 75% kobiet i 50% mężczyzn chorych na chlamydiozę, chorobotwórcza bakteria nie powoduje żadnych dolegliwości, co sprawia, że bardzo często pozostaje niewykryta przez wiele lat - nie tylko niesie to poważne konsekwencje dla samego nosiciela Chlamydia trachomatis, ale naraża na niebezpieczeństwo także jego seksualnych partnerów. Większość chorych dowiaduje się o zakażeniu dopiero wtedy, gdy dojdzie do wystąpienia powikłań.

U kobiet, infekcja w początkowym etapie obejmuje szyjkę macicy i drogi wyprowadzające mocz - po około 7-14 dniach od momentu zakażenia u niektórych chorych mogą pojawiać się takie objawy jak ropne upławy, ból podczas oddawania moczu, zaburzenia oddawania moczu, krwawienia pomiędzy miesiączkami, bóle w podbrzuszu, bóle okolicy lędźwiowej, gorączka, mdłości, ból w trakcie stosunku seksualnego czy krwawienie po stosunku. U mężczyzn natomiast najczęściej występuje sączenie ropno-śluzowej wydzieliny z cewki moczowej, uczucie pieczenia, świąd lub niewielki ból przy oddawaniu moczu, ból i obrzęk jąder czy zapalenie najądrzy (które często prowadzi do niepłodności). Jeżeli do infekcji Chlamydią doszło na skutek analnego kontaktu seksualnego, wśród możliwych objawów wymienia się ból i krwawienia z odbytu - zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn.

Często zakażenie Chlamydia trachomatis wykrywane jest u osób starających się o dziecko - jest to jedna z częstszych przyczyn nawracających poronień i niepłodności (męskiej oraz żeńskiej), infekcja zwiększa również ryzyko ciąży pozamacicznej i przedwczesnego porodu. Niewykryta i nieleczona chlamydioza może doprowadzić do zapalenia błony śluzowej macicy, jajowodów, jajników i pozostałych narządów miednicy mniejszej, a także do wielu innych powikłań, takich jak bóle stawów, reaktywne zapalenie stawów (objawia się ono zapaleniem spojówek lub tęczówki, zapaleniem stawów czy zmianami skórnymi), spadek odporności, zmiany w układzie nerwowym, choroby naczyń, astma czy alergie. Ponadto, zakażenie bakterią Chlamydia trachomatis zwiększa szansę zapadnięcia na inne schorzenia przenoszone drogą płciową (rzeżączka, kiła, infekcja wirusem HIV).

Jak wykryć chlamydiozę?

Chlamydiozę trudno zdiagnozować ze względu na zazwyczaj bezobjawowy przebieg, dlatego badaniu w kierunku tej choroby powinny poddać się wszystkie osoby, które są aktywne seksualnie i kiedykolwiek odbyły stosunek seksualny z osobą o nieznanym stanie zdrowia (zwłaszcza w przypadku posiadania licznych partnerów seksualnych i braku stosowania prezerwatyw). W diagnostyce chlamydiozy bardzo przydatne jest laboratoryjne oznaczenie poziomu w surowicy krwi przeciwciał IgG specyficznych dla bakterii Chlamydia trachomatis. Badanie takie jest bardzo proste - aby je wykonać, nie trzeba nawet wychodzić z domu. Wystarczy zamówić wybrany pakiet online, po czym do pacjenta dostarczany jest drogą kurierską zestaw do przygotowania próbek krwi włośniczkowej z palca. Po przygotowaniu niewielkiej ilości krwi zgodnie z dołączoną instrukcją, próbki odsyłane są (również przy pomocy kuriera) do laboratorium analitycznego i tam analizowane. Wyniki badania udostępniane są pacjentom online po upływie około 1-2 dni roboczych od otrzymania próbki przez laboratorium. Badanie jest więc nie tylko proste, bezpieczne i wiarygodne, ale również bardzo wygodne dla pacjenta.

Badanie w kierunku chlamydiozy

Jeżeli chcesz dowiedzieć się, czy jesteś nosicielem bakterii Chlamydia trachomatis, rozważ wykonanie badania w tym kierunku. W przypadku potwierdzenia infekcji wczesna diagnoza uchroni Cię przed poważnymi powikłaniami.

W pakiecie realizowane jest badanie w kierunku

chlamydiozy

Dowiedz się więcej

W przypadku badań poziomu przeciwciał IgG specyficznych dla Chlamydia trachomatis bardzo ważne jest, aby odczekać co najmniej sześć tygodni od momentu potencjalnego zakażenia - w przeciwnym razie wynik może nie być wiarygodny ze względu na brak wytworzenia wystarczającej ilości tych przeciwciał. Do innych metod stosowanych w diagnostyce chlamydiozy zalicza się analizę wymazu pobranego z szyjki macicy, zmian na sromie czy cewki moczowej pod kątem obecności w nim bakterii Chlamydia trachomatis, możliwe jest także badanie moczu.

Na czym polega leczenie chlamydiozy?

Wczesna diagnoza jest kluczowa - pozwala na wdrożenie odpowiedniej terapii, dzięki której osoby chore unikną poważnych powikłań. Leczenie polega na przyjmowaniu antybiotyków przez około dziesięć dni - antybiotykoterapię należy rozpocząć jak najszybciej po postawieniu diagnozy. Należy również objąć leczeniem partnerkę/partnera seksualnego osoby chorej, co pozwoli zapobiec nawrotom infekcji. U zakażonych mężczyzn zalecany jest dłuższy czas leczenia ze względu na podwyższone ryzyko niepowodzenia standardowej terapii. Niezmiernie istotne jest powstrzymanie się od kontaktów seksualnych do momentu całkowitego wyleczenia - pomimo wdrożonego leczenia, nosiciel bakterii Chlamydia trachomatis nadal może zarażać kolejne osoby. Jeżeli infekcja Chlamydią zostanie potwierdzona, należy o tym poinformować także wszystkich byłych partnerów seksualnych - oni również powinni zostać przebadani w tym kierunku. Wśród antybiotyków stosowanych w leczeniu chlamydiozy wymienia się azytromycynę i doksycyklinę, w ramach terapii alternatywnej stosuje się erytromycynę, ofloksacynę i lewofloksacynę. Preparaty przyjmuje się zazwyczaj raz lub kilka razy w ciągu doby, w niektórych przypadkach wskazane jest jednak przyjęcie leku w dawce jednorazowej. Infekcja bakterią Chlamydia trachomatis ustępuje zwykle po upływie jednego lub dwóch tygodni po wdrożeniu odpowiedniego leczenia. Specjaliści zalecają ponowne wykonanie testu w kierunku chlamydiozy po około 5-6 tygodniach od zakończenia leczenia. Przebycie chlamydiozy nie powoduje uodpornienia organizmu na tę chorobę - dana osoba może więc zapaść na nią ponownie, jeżeli nie zachowa odpowiednich środków ostrożności.

Jak zapobiegać zakażeniu Chlamydia Trachomatis?

Aby uniknąć zakażenia bakterią Chlamydia Trachomatis, należy ograniczyć liczbę partnerów seksualnych i zawsze, jeżeli nie jesteśmy pewni stanu zdrowia partnera, korzystać z prezerwatywy podczas stosunku seksualnego. W przypadku podejrzenia rozwoju infekcji u siebie, należy powstrzymać się od współżycia i zgłosić swój problem specjaliście. Jeżeli choroba zostanie potwierdzona, należy koniecznie poinformować o niej wszystkich byłych i obecnych partnerów seksualnych. Bardzo istotne jest również rozpowszechnianie badań przesiewowych w grupie podwyższonego ryzyka - czyli u osób młodych (poniżej dwudziestego piątego roku życia) i aktywnych seksualnie. Osoby te powinny wykonywać badanie w kierunku zakażenia Chlamydia Trachomatis co najmniej raz w roku. Badanie należy też zawsze przeprowadzić przed planowaną ciążą oraz w pierwszym i trzecim trymestrze ciąży. Dzięki temu możliwe będzie wdrożenie leczenia (z wyjątkiem okresu do czternastego tygodnia ciąży), co z kolei pozwoli na uniknięcie komplikacji w trakcie ciąży i urodzenie zdrowego dziecka.

Statystyki:
0 komentarzy
632 wyświetleń

Najnowsze komentarze

Brak komentarzy - skomentuj pierwszy!

Chlamydioza

  • Chlamydioza to choroba weneryczna wywoływana przez bakterię Chlamydia trachomatis - zwykle przebiega bez żadnych objawów, dlatego większość osób zakażonych nie wie, że choruje
  • Nieleczona chlamydioza prowadzi do groźnych powikłań zdrowotnych, może powodować bezpłodność

Test wskaże poziom ryzyka związanego z zachorowaniem na:

Analizę próbki krwi w laboratorium

Wynik badania diagnostycznego dostępny online

Obsługę kurierską do laboratorium

2 zestawy do pobrania krwi z palca

Cena badania:

69 zł