22 123 95 55
PL
Znajdź badanie
Kardiomiopatia rozstrzeniowa — przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie

Kardiomiopatia rozstrzeniowa — przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie

5.00
Ocena użytkowników: 8 ocen

Z artykułu dowiesz się:

  • Czym jest Kardiomiopatia rozstrzeniowa?
  • Jakie objawy powinny nas zaniepokoić?
  • Jak diagnozować i leczyć DCM?


Sprawdź też

Kardiomiopatia rozstrzeniowa — z angielskiego (DCM) to jednostka chorobowa charakteryzująca się rozstrzenią i upośledzeniem kurczliwości lewej komory (LK) lub obu komór, które nie są spowodowane chorobą wieńcową (o nasileniu adekwatnym do dysfunkcji skurczowej) ani nadmiernym obciążeniem serca (np. w wyniku źle kontrolowanego nadciśnienia tętniczego czy istotnych wad zastawkowych). DCM jest chorobą o dużym znaczeniu społecznym, ponieważ często dotyczy osób młodych, ograniczając ich aktywność zawodową i rodzinną. Może ona prowadzić do takich następstw klinicznych jak nagły zgon sercowy (30% zgonów z powodu DCM) czy schyłkowa niewydolność serca (70%). W rejestrze International Society for Heart and Lung Transplantation DCM jest najczęstszą przyczyną przeszczepienia serca.

Kardiomiopatia rozstrzeniowa — przyczyny

Istnieje kilka czynników ryzyka, które zwiększają szansę zachorowania na kardiomiopatię rozstrzeniową. Jednymi z nich są uwarunkowania genetyczne. Zauważa się, że na chorobę częściej zapadają osoby, w których rodzinach pojawiała się ona we wcześniejszych pokoleniach. Warto wiedzieć, że nie istnieje jeden gen odpowiadający za powstawanie choroby; za fenotyp DCM odpowiada ponad 50 różnych genów oraz setki mutacji. Geny zazwyczaj dziedziczone są w sposób autosomalny dominujący.

Do przyczyn kardiomiopatii rozstrzeniowej zalicza się m.in.:

  • chorobę niedokrwienną serca;
  • choroby nerwowo-mięśniowe;
  • zaburzenia metaboliczne;
  • toksyny (m.in. alkohol, chemioterapeutyki etc.);
  • zaburzenia immunologiczne (układowe choroby tkanki łącznej);
  • mutacje genów;
  • zakażenia wirusowe.

Kardiomiopatia rozstrzeniowa — objawy

Kardiomiopatia rozstrzeniowa może objawiać się następującymi symptomami:
  • zawroty głowy;
  • omdlenia;
  • duszności (zarówno w czasie aktywności, jak i wypoczynku);
  • wzmożona potliwość;
  • arytmia serca;
  • kołatanie serca;
  • migotanie przedsionków;
  • problemy ze snem;
  • choroba zakrzepowo-zatorowa;
  • ból w klatce piersiowej;
  • wodobrzusze;
  • łatwe męczenie się.

Kardiomiopatia rozstrzeniowa — diagnostyka

Podstawowym badaniem diagnostycznym wykonywanym w celu wykluczenia kardiomiopatii jest USG serca, czyli echokardiografia. Dzięki temu badaniu obrazowemu lekarz jest w stanie uwidocznić nieprawidłowości anatomiczne w budowie mięśnia sercowego oraz dokonać pomiarów poszczególnych elementów serca. W zależności od podejrzewanego typu kardiomiopatii lekarz prowadzący może także zlecić dodatkowe badania diagnostyczne. Należy zgłosić się do lekarza, gdy tylko odnotuje się jakiekolwiek problemy z sercem, jest to bardzo istotne wśród osób, u których istnieje zwiększone ryzyko zapadnięcia na chorobę, ze względu na jej wystąpienie w rodzinie (czynniki genetyczne).
Na rynku dostępne są również badania genetyczne wykonywane metodą NGS, czyli Sekwencjonowaniem Nowej Generacji. Badanie polega na analizie genów, których mutacje powiązane są z kardiomiopatiami. Wykonuje się je za pomocą wymazu z błony śluzowej policzka.

Kardiomiopatia rozstrzeniowa — leczenie

Kardiomiopatia leczona jest przede wszystkim odpowiednio dobranymi lekami. Powszechne zastosowanie mają antagoniści kanałów wapniowych (hamują napływ wapnia do serca, co osłabia jego skurcz i rozszerza naczynia krwionośne, przez co dociera do niego więcej tlenu) i beta-blokery (zmniejszenie pojemności minutowej i częstości skurczów). Niekiedy konieczne okazać się mogą zabiegi chirurgiczne. W skrajnych przypadkach jedyną skuteczną metodą może okazać się przeszczep serca.

Bibliografia:

1. Sokołowska B., Sczeklik W., Mastalerz L., Miszalski-Jamka T., Dropiński J i inni. (2011) Ciężka kardiomiopatia rozstrzeniowa jako powikłanie łagodnie przebiegającego zespołu Churga−Strauss. Kardiologia Polska. Vol. 68, Nr 3, s. 257 - 260.
2. Marchel M., Filipiak K., Grabowski M. (2017). Kardiomiopatia rozstrzeniowa — definicja, patogeneza, obraz kliniczny, postępowanie. Choroby Serca i Naczyń. Vol. 14, Nr 1,s. 39–55.
3. Ścierski W., Dola J., Maksym-Kulas B., Krzemień-Wolska K. (2014) Diagnostyka przesiewowa zaburzeń oddychania podczas snu u chorych z kardiomiopatią rozstrzeniową.ANN. ACAD. MED. SILES. Vol. 68 Nr 4, s.241–244.

Aktualizacja: 2024-03-12

Data publikacji: 2024-03-12

Kardiomiopatie - 46 genów, met. NGS


3989.00 na stronie
Technologia badania:
Sekwencjonowanie Nowej Generacji
Czas oczekiwania na wynik:
do 12 tygodni od otrzymania próbki przez laboratorium

Ważność kodu:
12 miesięcy, do wykorzystania w całej Polsce

Masz pytania?

Zadzwoń, a chętnie na nie odpowiemy